Co się stanie, jak zacznę mamie odpowiadać po angielsku? Bunt językowy u dzieci dwujęzycznych

WP_20140309_002

Pamiętacie post o otwartym proteście Talkusi przeciwko mówieniu przy innych po polsku? Na szczęście od tego czasu to się nie powtórzyło, ale właśnie pojawił się pewien problem z Pyniem.

Ostatnio mój przekorny synek zaczął niby żartem odpowiadać mi po angielsku 🙁 Mimo, że wiem, że to są świadome prowokacje z jego strony i po jednym angielskim słowie chcąc nie chcąc znów przełącza się na polski, to i tak mnie to martwi. Na razie udaję, że nic się nie stało, bo wiem, że jakakolwiek (także negatywna) reakcja z mojej strony tylko wzmocniłaby te zachowania. Zdarzyło się Wam coś takiego?

Może to być wpływ obserwacji kilkorga dzieci w Polskiej szkole, które rozmawiają po angielsku, pomimo iż rozumieją język polski. Dialog typu pytanie po polsku odpowiedź po angielsku widocznie wydał się się Pyniowi fascynujący. Wiem, że jest to działanie celowe, gdyż w mojej obecności Pynio na pewno myśli po polsku.

Podczas bezpłatnych konsultacji z okazji Europejskiego Dnia logopedy spotkałam się z problemem odrzucenia języka polskiego przez zaledwie sześcioletnie dziecko. Tego typu zachowań normalnie spodziewamy się dopiero w wieku dojrzewania. Polecam cykl o dwujęzycznych nastolatkach, w którym szerzej omawiam kwestię podtrzymania dwujęzyczności u dzieci starszych. U wspomnianego sześciolatka niechęć do języka polskiego była tak silna, że doprowadzała aż do unikania kontaktów z matką, która niezmiernie się starała przekonać synka do swojej mowy ojczystej. Moja rada to w takiej sytuacji zmniejszyć presję wywieraną na dziecko. Dać mu czas, jednocześnie nie zaprzestając mówienia do niego po polsku. Przy ewentualnych protestach powiedzieć, że ja jestem Polką i mówię w moim ojczystym języku, a Ty zacznij odpowiadać mi po polsku, jak będziesz gotowy. Z drugiej strony należy pamiętać, że są takie dzieci i takie sytuacje, które dobrze reagują na jasne zasady dotyczące mówienia po polsku, których po prostu należy przestrzegać i już.

Rodzic sam powinien zdecydować

  1. czy lepiej na dziecko podziała konsekwentne i twarde przestrzeganie zasady W NASZYM DOMU MÓWIMY PO POLSKU lub DO MAMY/TATY MÓWIMY PO POLSKU
  2. czy lepiej w sytuacji silnej negacji języka nieco odpuścić, zignorować niepożądane zachowania językowe i przeczekać samemu nie zaprzestając mówienia po polsku.

Z wyżej wymienionych strategii radzenia sobie z buntem językowym dla mojej córki, której uporządkowany charakter ukierunkowany jest na przestrzeganie zasad i trzymanie się w wyznaczonych granicach, wybieram tę pierwszą, co jak na razie skutkuje bardzo dobrze. Natomiast na przekornego i poszukującego za wszelką cenę mojej uwagi syna zdecydowanie lepiej zadziała strategia numer dwa. Liczę na stopniowe wyciszenie u Pynia niepożadanych zachowań, czyli odpowiadania mi po angielsku, o czym będę tu na bieżąco informować 🙂

A Wy spotkaliście się już z buntem językowym?

14 thoughts on “Co się stanie, jak zacznę mamie odpowiadać po angielsku? Bunt językowy u dzieci dwujęzycznych”

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Ta strona korzysta z plików cookie ("ciasteczka"). Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z cookies. Dowiedz się więcej.